من شهامت شکستن زندانم را ندارم
من تن می دهم
توهم همینطور
ما گواهی زندانی ماندنمان را با افتخار تقدیم می کنیم
ما به اسیر ماندن و سرکوب شدن افتخار می کنیم
او يک دختر خوب می خواهد
و دختر خوب هر کسی است که ندیده باشد نشنیده باشد حس نکرده باشد
هرآنچه تو سالها حق خود دانسته ای يعنی بدی
من شهامت شکستن زندانم را ندارم ولی شايد بتوانم روزنه هايم را حفظ کنم
روزنه هايم را حفظ کنم تا انسانيتم را حفظ کنم

هر شب حالا نه هر شب ولی خيلی شبها! از اول تا آخرش را خوب فکر کرد
فکر کرد که آيا درست فکر کرده؟ آيا جايی نبايد حرفی می زد يا جايی نبايد کاری می کرد؟
ولی هر بار همان فکرها همان نتيجه ها را می دهند!همه فلسفه ها همه استدلال ها ! اينکه بی گناه است
بی گناه مثل عقربی که جسم از نيش تباه کرده ای را می گذرد گوشتخواری که تن پاره پاره شکارش
را هيچ نمی انگارد
سرنوشت شما رنج کشيدن و خواری بود و برای او له کردن و رنج دادن نوشته اند
درنده ای که تقديرش دريدن است و خاطراتش هزاران پيکر تکه تکه و فرياد و اشک و ناله
او از شما بی گناه گذشت از تک تکتان !و از تو جز دندانهای زرد نفرت انگيز و انگشتان گره دارت
و از تو فقط موهای وز کرده و لبخند چندشناکت و از تو هم جز حماقت و احساسات ابلهانه ات
به ياد ندارد که هيچ کدام سزاوار محبت و دلتنگی نيست
از اول تا آخرش را خوب فکر کردمی داند زندگی اش جز اندوه نخواهد بود جز رنج نخواستن و نداشتن
و جز لذت تنها ماندن
خوب می داند کيست سرابی که به دور ماندن و فريفتن و اشتياق و التماس قانع است
توهمی شيرين آنهم ساخته و پرداخته ذهنهای خسته و بيمار
! بايد باز هم فکر کند تا ابد! به اينکه بی گناه است به اينکه هميشه بی گناه مانده است و هميشه بی گناه خواهد ماند

باور نمي كنم
نداشتن و نخواستن و نبودن
نشنيدن و نفهميدن و نديدن
نه!باور نمي كنم
باز هم نمي بينم نمي شنوم نمي فهمم ولي هرگز باور نمي كنم

گمت كرده بودم
گم كه نه مي ديدمت ولي دستم بهت نمي رسيد
كلي دلم برات تنگيد عزيزم
سلام

من لالم!
تو منو لال کردی
درست شو
درست شو درست شو

من منتظر توام!
توام منتظر منی!
من فکر می کنم که تو خيلی احمقی که هنوز منتظری
تو فکر می کنی من خنگم و هيچ فکری نمی کنم
من اميدوارم تو يه کاری کنی
تو اميدواری من بهت بگم که کاری کنی
من جرات ندارم بهت بفهمونم
تو جرات نداری من بفهمم
من گاهی حالم ازت بهم می خوره
تو گاهی می خوای خفم کنی
من دوست دارم کشفم کنی
تو دوست داری منو کشف کنی
ولی هيچکدوم کاری نمی کنيم
هيچ اتفاقی نمی افته
قرار نبود بيفته
کسی ام تعجب نمی کنه
!!!!!!!!!!!!!

كار از كار گذشته!ديگه مردي !رفتي تو دنياي مرده ها و هرچي ام كار نيمه تموم داشته باشي هر چقدرم نگران زنده ها باشي فايده اي نداره! بدبختي هاي زنده ها ديگه ربطي به تو نداره!آزاد شدي آزاده آزاد!
به شرطي كه عشق راحتت بذاره!آخه ممكنه بين مرده ها كسي رو پيدا كني كه براي تو آفريده شده بود ولي سرنوشت نگذاشته ببينيش .اونوقت مي تونين دوباره برين قاطي زنده ها تا به خاطر هم يه عمر زندگي كنين!بهتون فرصت مي دن تا شخصيت جديدي براي خودتون دست و پا كنين!
البته تا وقتي كه بهم ايمان دارين تا وقتي ترديدي تو دل هيچكدومتون نيست!وگرنه بلا فاصله بر مي گردين سر جاي اولتون.
عشق(براي مثال) مي تونه اينهمه مهم باشه!مي تونه مثل يه زندگي دوباره باشه!مي شه معجزه باشه در حد زنده شدن مرده ها!مي شه با عشق حق حيات بدست آورد! ولي اين احساس اغلب شكست مي خوره !آدما ظرفيت اينهمه ايمان رو ندارن!ظرفيت اينو كه تو تمام دنيا با عشقشون تنها بمونن ندارن .و اغلب اون رو كه تنها راه زنده موندنشونه فداي انتقام ،نگراني و ترس و مسئوليتهاي دنيايشون مي كنن!من واقعا نمي دونم كدوم يكي از اينا مهمترن!و چون امتحان دارم فرصت نمي كنم تصميم بگيرم ; )
زنده بودن يعني انتخاب كردن ! ولي گاهي اين انتخابا آدمو از شخصيت حقيقيش دور مي كنه!وقتي حق انتخاب ازش گرفته شد (مثلا مرده شد ) تازه مي تونه حقيقت خودشو بشناسه بفهمه كه بايد چيكار مي كرد و نكرده!ولي آيا فايده اي داره؟وقتي شخصيتهاي داستان آقاي سارتر حق حيات پيدا مي كنن و دوباره بر مي گردن جايي كه مي شه اختيار داشت شكست مي خورن و دوباره شخصيت سابقشون رو ادامه مي دن!

آقاي ژان پل سارتر تو كتاب كار از كار گذشت مي گه گاهي با اينكه حقيقت رو مي دونيم با اينكه خودمون رو مي شناسيم بازم از شخصيت خودمون منحرف مي شيم! منكه از اين كتاب كلي خوشم اومد .

-اوهوم !حالا درست شد من همونقدری بدم که بقیه بدن!

-دست بابای گلم رد نکنه

-بی خود سعی نکن که من مطمئن شم تو فضولی چون تو فقط می تونی خوب و با مزه باشی

inja chera in shekli shode?!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

من بدم!
من بدم؟
تو مي گي من بدم!
تو بدي كه مي گي من بدم يا من واقعا بدم؟
گفتي خيلي بدم!
خيلي خيلي؟
تو خيلي بدي كه اينو بهم مي گي يا من خيلي بدم كه اينو مي گي؟
از كجا بفهمم تو بدي يا من؟
چرا فقط تو مي گي كه من بدم؟
بده كه آدم اينهمه بد باشه!
ولي بدم هست كه آدم به كسي بگه اينهمه بدي در صورتيكه آدم اينهمه بد نيست!
اصلا چرا تو بايد به جاي همه بهم بدي كني؟
من شك دارم كه بد باشم!
و شك دارم كه تو بد باشي!
ولي مطمئنم تو با من خيلي بدي!
مي دوني من بهت بدي نمي كنم!
ولي هر كاري مي كنم تو فكر مي كني دارم بهت بدي مي كنم.
عجيبه كه تو با هيشكي بد نيستي بجز من!
و از اون عجيب تر اينكه هيشكي با من بد نيست جز تو!
حالا واقعا من اينهمه بدم؟
كي مي دونه من چقدر بدم؟

آحیش!خیالم راحت شد!
چدی جدی حس خر بودن داشتما!
باید پیش بیاد تا بفهمین چی می گم.زندگی کلی سخت می شه!
مثل اینکه صفحه کلیدت فارسی نداشته باشه و بخوای بلاگ بنویسی مثل الانه من !

من تو را خط زدم
با ذغالكي حاصل مهري آتش گرفته
كه خاطره بزرگش كرده بود
و هيچ ارزان نبود


من تو را فروختم
به ديوار شكسته اي
كه ارتفاعش از ما بلند بود
به پنجره اي كه با اشك ، گل گرفتند
و جز از آن نوري نبود


من تو را از ياد خواهم برد
با بادي كه هرگز خجسته نوزيد
و جز حسرت و افسوس نياورد
و از ما هيچ باقي نگذاشت!


×××

حرف مي زنيم تا تصميم بگيريم چگونه بشكنيم دوستيمان را
بيا هرگز حرف نزنيم تا حفظ كنيم دوستيمان را براي هميشه!

مثل غبار يك غروب داغ
مثل مه يك طلوع سرد
مثل يك مهتاب ابر گرفته

بي هويت
مثل يك سايه اي كه در واقعيت جا مانده

خسته
مثل يك آرزوي دست نيافتني

كند
مثل رودخانه اي يخ بسته

بي شكل
مثل لكه هاي روي آيينه

سياه
مثل چشمهاي بي تفاوتش
زير لكه هاي بي شكل آيينه

بي رنگ
مثل لبهاي به خشكي نشسته
زير لكه هاي بي شكل آيينه

غبار گرفته
بي هويت
خسته
سنگين
بي تفاوت

مي گذرد

آرام
صبور

از رويا و سرنوشت
و جز سرخي گونه هاي شادمان كودكي هايش
هيچ نمي بيند
هيچ نمي خواهد!

اولی از دومی شکایت می کنه به سومی .
از لابه لای حرفای سومی می فهمه که آره بابا این دومی گقته چهارمی بهش گفته که این پنجمی عجب آدمیه!
اولی از دست دومی شا کی تر می شه می ره باهاش دعوا که به دومی و چهارمی چه که پنجمی چه آدمیه؟
.دومی می گه به خدا تقصیر من نبوده اینو چهارمی گفته و منم فقط به سومی گفتم !اصلا همش تقصیر سومیه !
اولی می ره به سومی می گه دومی گفته که تقصیر توه!
بعد سومی می گه اصلانم اینطوری نیستا اصلا تو بی خود به دومی گفتی بعد می ره با دومی دعوا که چرا به اولی گفته که تقصیر اونه؟
البته یه شیشمی ای هم هست که هیچ وقت نمی ذاره اولی فراموش کنه که عجب خریه!!!!!!!!!!!!!
اولی با خودش فکر می کنه که بی خیال بابا زندگی همینطوریه دیگه!دومی و سومی و چهارمی و پنجمی و شیشمی تقصیری ندادن!تازه آخه این اولی یه عالمه این سومی و دوست داشته بیده!:*
بعد اولی می ره پیشه دومی می گه بی خیال ببخشید دیگه
بعدم می ره پیشه سومی می گه بی خیال ببخشید دیگه
به چهارمی ام که همه آتیشا ازش بلند شدن هیشکی هیچی نمی گه
پنجمی ام عجب آدمیه ها!

و به این تر تیب خابالو مقاله باگی شیوه ارائه اش را تمام کرد و بسیار خوشحال شد این مقاله در ساعت 10 صبح روز پنج شنبه 29 خرداد در محل اتاق سمینار دانشکده کامپیوتر ارائه می شود .
خابالو بsیار امیدوار است هیچگونه شنونده ای اعم از جاندار یا بی جان مونث یا مذکر نداشته باشد بسی خیال باطل و آرزوی محال
شایان ذکر است این مقاله هیچگونه بار علمی ندارد و فقط پر از عکسهایی مبتذل از انواع باگیان است و جالب اینکه تصویرشیطونک ای هم در حال باگ روبی دیده می شود.